به آسمان دوباره نگاه مي كنم آبي نيست!غرق

درآبم اما تنگ من دريا نيست.

دل من بشكسته است ودلم تنگ تر از هر قفس

است.

ماهي تنگ بلورم,جاي من اينجا نيست.پس

اين فاصله ها  دور ز دريا خانه ام اينجا نيست.

همه روياي شبم غوطه درآبي درياست.خانه ام

دورترين روياهاست.

من دلم مي خواهد درهمين خواب بميرم.غرق

درآب شوم جان دهم ساده بميرم.من دراين تنگ بلور

من ز ديار دور من  در اين شهر غريب خسته از

ديدن هر ديدني ام به افق مي انديشم وبه آن لحضه

كه خورشيد مي مند آبي درياي مرا نقاشي.

ومن آري غرقه دررنگ طلايي غرق

در رويايم.

من دلم مي خواهد در همين خواب بميرم.

غرق درآب شوم....

جان دهم ساده بميرم....ماهي تنگ بلورم.

قصه دنيا

داستاني كه مي خوام بگم مربوط به همه ي ماست

كسي كه مي گويد دوس دارم بازيگر يشم يا كسي

كسي كه ميگه از بازيگري خوشم نمياد به هر حال

مجبور است بازيگر شود چون همه انسان ها در

اين دنيا بازيگر هستن وهركس نقش خاصي دارد.

اين دنيا مثل يك فيلم سينمايي است كه زمان اتمام

اين فيلم تا ابديت است.نام اين فيلم>>قصه دنيا<<

است.تهيه كننده وكارگردان اين فيلم خداوند بزرگ

ومهربان است  وخداوند بر هريك از بندگان بازيگر

نفشي تعيين كرده كه باييد بپذيريم و در اين فيلم بازي

 كنيم .حالا ديگه بستگي به خودمون داره .اگه ثابت

كنيم به نحواحسن بازيگري ميكنيم.يعني آن طور كه

كارگردان ازما انتظار دارد به وظيفه مون درست

عمل كنيم.پاداش خوبي به ما مي ده يعني ثواب دنيا

وآخرت .ولي اگه درايفايي نقشمون همان طور كه

خداتعيين كرده .نتونيم بازيگر خوبي باشيم.ساقط

ازپاداش دنيا وآخرت مي كند.پس سعي كنيم در

فيلم سينمايي بلند مدت قصه دنيا از اين بازيكريمون

درست ويه نحواحسن استفاده كنيم كه براي هميشه

تاابد كارگردان ازما راضي وخشنود باشد به اميد آن

روز كه بالاخره روزي فرارسيدكه خواسته هاي

 كارگردان رابه جايي اوريم.